Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Miłość Czesława Miłosza - interpretacja

Geneza utworuWiersz ukazał się w tomiku „Świat (poema naiwne)”, który powstał w czasie okupacji hitlerowskiej, w roku 1943.

Poetyka
Opis sytuacji lirycznejPodmiot liryczny
Analiza i interpretacja wierszaW centralnej części tomiku „Świat (poema naiwne)” Miłosz umieścił trzy wiersze: „Wiara”, „Nadzieja” i „Miłość”. Utwory, stanowiące niejako tryptyk, są nawiązaniem do biblijnego „Hymnu do miłości” św. Pawła i stanowią metafizyczną oś tomiku, a zarazem są wyznaniem wiary poety w potęgę otaczającej go rzeczywistości.

Dla poety to właśnie wiara, nadzieja i miłość stanowią klucz do zrozumienia i otwarcia bram świata. W mniemaniu podmiotu lirycznego poczucie „bycia”, istnienia w świecie nie jest niczym łatwym i wymaga od człowieka ciągłego wysiłku w odnajdywaniu swego miejsce we wszechświecie. Szczególnego wysiłku wymaga miłość, którą już w pierwszych strofach wiersza podmiot mówiący definiuje jako:

„Miłość to znaczy popatrzeć na siebie,
Tak jak się patrzy na obce nam rzeczy”.

Podmiot liryczny rozumie więc miłość jako poznawanie ukochanej osoby, codzienne wciąż na nowo, z ciekawością, by stale znajdować coś wartego uwagi, świeżego. Bycie razem to nie jest „posiadanie” drugiej osoby, co więcej - nie zwalnia
Opis podmiotu i przedmiotu lirycznegoPodmiot liryczny wychodzi z założenia, że jedynie ten, kto patrzy z dystansu, kto jest bogatszy o późniejszą wiedzę, jest